تبليغاتX
تلاجن-Talajen

تلاجن-Talajen

شعر ،نقد و مقالات ادبی و ...

 دیالوگی در پنج پیچ مانده به چهل

 

پیش از این که

سطر های بعدی برسند

و یا چشمتان بخورد

جای خالی هر چه هست و نیست

لطفا کمی جابه جا شوید

 

همین جا

کودک کلوچه فروشی هست/عکس ،خاطره، جدول ...

و کلاغی  که شاید پریده باشد

و آدمهایی برفی

که آفتابی شدند

و دیوار و درختی که بتوانید

تاب بخورید و

تکان دهید

و بادی که نمی دانم از کدام سو می وزد

فال هم نمی گیرم

شما را به این جا کشانده ام که

اولا هوایی بخورید

مگر چند شب شنبه ی دیگر با قیست ؟

و بعد بگویم

خشونت یعنی ؛

پرنده چیدن از درخت

کشتن "بره ی  روشن " سهراب

گل گرفتن شاملو

 

و بعد

ببینید

چه قدر فاصله دارند

خ ر و س               و                  ب ی د ا ر ی

ف رش ت ه                     و               د رخ ت

گ  و ش  ها              و                  گ وی ش ها

چه فرق می کند

کوه را

کلاه بکشند و

با ران را

با

        ران ؟

 

اصلا قرار نیست سفیدی های صفحه را با گریه پر کنی

و گر بگیری

درختی را که مثلا جای خالی سپیده ای در خواب

به اینجا که رسیدی

گره  در کار گل افتاد ، وا کن

و  زخم   ساق  آ هو را دوا کن

کبوتر   را   بگو   پرواز گیرد

پرستو را به حال خود رها کن

+ نوشته شده در  جمعه بیست و پنجم آبان 1386ساعت 7:0  توسط shivan_noori  | 

   طرح ها

 

هنوز در کوچه های کودکی

جریان دارم

با اسب چوبی بی خیالی خود

ای باد بازیگوش !من ادامه بادبادک ها ی خود بودم !

 

♣♣♣

 

دل دل نکن دل من

باد

روزی بر خواهد گشت و

 بر باد رفته ها هم

شاید

♥♥♥

 

بازی که تمام شد

حسرت گل های نزده را شماره می کنم

انگار

همه چیز من ناتمام

تمام می شود

♣♣♣

 

دست ها داس شده اند و

دایره ها

دیوار

وهیچ کس جز ماهی حق نمک را نگه نداشت

♣♣♣

 

بر کنگره ی این کوه

کلاغی اگر بودم

هرگز

خیس و خسته به خانه نمی رفتی

♣♣♣

 

زنی که با سبدی سیب می آید

چقدر شبیه حواست !

لعنت بر شیطانی که تو باشی

♣♣♣

                       

  

فقط

گناه فاصله بود

من این سوی آواز و

 

تو

آن سوی انتظار

خرج صبوری

                  راه

                        و نگاه  شده ایم

♣♣♣

 

پسرم

صبح به صبح کوه می کشد

و زنم

تکه ای آسمان روستا

سیب

سفر

 سادگی، دو سه مشت آب آبی و زلال

و هوای دست نخورده را

ومن گواهی می کنم

تنها ((فروغ)) نبود

که تنفس هوای مانده ملولش می کرد

 

   ♣♣♣

 

گاهی

هر؟

رازیست تا سپیده ی دیگر

وهر ...

سال نمای صبوری

من

در باغی که تو خواهی ساخت

دست هایم را برای همیشه وقف پرنده خ   خواهم کرد

 ♥♥♥♥

 

ای جدول ناتمام زندگانی ام

آخرین خانه ی تو

با کدام حرف و هجا

با کدام حادثه

کی

پر خواهد شد؟

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و دوم آبان 1386ساعت 6:15  توسط shivan_noori  |